فناوری اطلاعات

فناوری اطلاعات - عمومی

ایمیل های بین جی‌میل و دیگر تامین‌کنندگان سرویس‌های ایمیل رمزگزاری نمی‌شود
ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۳/٢٤  کلمات کلیدی: رمزنگاری ، ایمیل

       مشکلی که وجود دارد این است که وقتی ایمیلی به صورت رمزگزاری فرستاده نشود می‌تواند توسط دولت‌ها و یا هکرها خوانده شده وامکان دسترسی به شبکه‌های کاربران را به آنها بدهد.

       جی‌میل از سرویس(Transport Layer Security -TLS)  استفاده می‌کند تا «تونلی» برای رمزگزاری بین سرورهای گوگل و دیگران درست کند. زمانی که ایمیل‌ها در این تونل قرار دارند نمی‌توانند مورد جاسوسی قرار گیرند.

           اما این تونل دو سر دارد و نیاز است که هر دو طرفی که ایمیل را فرستاده و دریافت می‌کنند آن را رمزگزاری کنند و گوگل به تنهایی نمی‌تواند این کار را انجام دهد.

    برای اینکه متوجه شوید که ایمیل‌تان از طریق رمزگزاری ایمن شده است، گوگل بخش جدیدی به عنوان گزارش شفافیت "Transparency Reportمنتشر کرده است که نشان می دهد کدامیک از میزبانان ایمیل از رمزگزاری استفاده می کنند. گوگل می گوید که کمتراز نیمی از پیام‌های ارسالی از سرور هات‌میل مایکروسافت، رمزگزاری می شود.

وقتی سخن از اطمینان پنهان نگه داشتن ایمیل‌ها از چشمان جاسوسان می شود، رمزگزاری تنها بخشی از داستان است. دو نوع رمزگزاری در ایمیل استفاده می شود؛ تونل‌ها که ایمیل‌ها را در مسیر رمزگزاری می‌کنند و روش "End-to-End " که ایمیل‌ها را هم در راه و هم مقصد محافظت می‌کنند، اجرای روش "End-to-End" راحت نیست اما رمزگزاری بین سرورها یا همان روش اول بیشتر استفاده می‌شود چرا که اختیار اعمال آن را در دست مدیران سیستم است.

 


 
اینترنت اشیاء
ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۳/٢٤  کلمات کلیدی: اشیاء ، اینترنت

اینترنت اشیاء یا IOT یا 

اینترنت اشیا Internet of Thing به طور کلی اشاره دارد به بسیاری از اشیا و وسایل محیط پیرامون‌مان که به شبکه اینترنت متصل شده و بتوان توسط اپلیکیشن‌های موجود درسیستم های رایانه ای اعم از تلفن هوشمند، لپ تاپ و یا تبلت کنترل و مدیریت شوند.

   پیش از این تصور اغلب ما این بود که تنها این انسان ها هستند که قرار است با ابزارهایی که در اختیار دارند توسط شبکه اینترنت به هم متصل باشند، و شخصا از قابلیت های آن بهره ببرند. اما بیش از یک دهه است که مفاهیم جدیدی شکل گرفته و در چند سال اخیر در قالب یک سری محصولات هوشمند به بازار راه پیدا کرده. اکنون در مورد ایده ای صحبت می کنیم که بر اساس آن هر شیء فیزیکی قادر خواهد بود با اتصال به اینترنت یا به کمک سایر ابزارهای ارتباطی، با سایر اشیا تعامل داشته باشد.

اینترنت اشیا مفهومی رایانشی است برای توصیف آینده‌ای که در آن اشیای فیزیکی یکی پس از دیگری به اینترنت وصل می‌شوند و با اشیای دیگر در ارتباط قرار می‌گیرند. اینترنت اشیا رابطه نزدیکی با مفهوم «شناسایی از طریق فرکانس رادیویی» (RFID) به عنوان یک روش ارتباطی دارد اما شامل فناوری‌های حسگر، فناوری‌های بی‌سیمی، کدهای واکنش سریع (QR) و… نیز می‌شود. اینترنت اشیا از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا اشیا وقتی بتوانند خود را به صورت دیجیتالی ارائه کنند در نهایت به پدیده‌ای بسیار فراتر از کلیتی که در واقعیت هستند، تبدیل خواهد شد. در چنین شرایطی، ارتباط اشیا دیگر محدود به ما نیست بلکه آنها با اشیای اطراف، داده‌های یک پایگاه داده و… نیز در ارتباط قرار می‌گیرند. وقتی اشیا با یکدیگر مرتبط شدند، می‌توان سخن از یک «محیط هوشمند» به میان آورد

    اینترنت اشیا به این معنا است که بسیاری از وسایل روزمره مورد استفاده ما با اتصال به اینترنت، وظایف و اطلاعات خود را با هم و یا با انسان ها به اشتراک بگذارند. عبارت اینترنت اشیا، برای اولین بار در سال 1999 توسط کوین اشتون مورد استفاده قرار گرفت. او جهانی را توصیف کرد که در آن هر چیزی، از جمله اشیای بی جان، برای خود هویت دیجیتال داشته باشند و به کامپیوترها اجازه دهند آن ها را سازماندهی و مدیریت کنند.
 برای این که اشیا با همدیگر و یا با شبکه اینترنت تعامل داشته باشند، لازم بود به شیوه ای به هم متصل شوند. شاید از همان ابتدا که کوین اشتون عبارت اینترنت اشیا را پایه نهاد، استفاده از چیپ های شناسایی مبتنی بر فرکانس های رادیویی موسوم به RFID را در ذهن داشت. در این فناوری از چیپ های کوچک و ارزان قیمتی استفاده می شود و به کمک آن ها اطلاعات از طریق امواج رادیویی برای چیپ های گیرنده ارسال می گردد. چیپ های گیرنده، اطلاعات را تفسیر کرده و با اتصال به اینترنت امکان استفاده از آن اطلاعات را در گستره ای عظیم و برای کاربردهای مختلف فراهم می کنند.
 گرچه RFID هنوز با توجه به قابلیت های منحصر به فردش، به طور گسترده در جاهای مختلفی، نظیر درب های کنترل ورود و خروج و سیستم ترانزیت استفاده می شود، ولی فناوری های دیگری هم برای تحقق اینترنت اشیا وارد صحنه شده اند. برخی از آن ها مانند بارکدها از تکنیک های ساده تری استفاده می کنند و برخی از این فناوری هم مانند کدهای کیو آر، وای-فای و بلوتوث از تکنیک های جدیدتری بهره می برند.

     برای این که به درک بهتری از مفهوم اینترنت اشیا برسید، فروشگاهی را تصور کنید که دیگر به هیچ وجه نگران تمام شدن محصولاتش نیست، چون سیستم کنترل هوشمند انبار در هر لحظه از موجودی تمام محصولات مطلع است و حتی کار سفارش را نیز خود انجام می دهد. دنیایی را تصور کنید که در آن بتوان یخچال خود را طوری تنظیم کرد که وقتی تعداد تخم مرغ های درون آن به ۲ رسید، به صورت خودکار سفارش خرید تخم مرغ به فروشگاه نزدیک خانه تان ارسال شود، یا اینکه بتوانید روشن یا خاموش بودن اتو یا اجاق گازتان را به وسیله تلفن هوشمندتان از محل کار چک کنید.

     استارتاپ های بسیاری تاکنون در این عرصه قدم گذاشته اند. شرکت های نو پای نست و بلاتریکس تنها دو نمونه بسیار کوچک در این میان هستند. این شرکت ها با عرضه محصولاتی نظیر ترموستات هوشمند، سنسور هوشمند تشخیص دود و کلید های برق هوشمنددر مسیر تحقق اینترنت اشیا گام برداشته اند. به گفته موسسه تحقیقاتی ABI تا سال ۲۰۲۰ بیش از ۳۰ میلیارد دستگاه به صورت وایرلس به بخشی از اینترنت اشیا پیوسته اند. شرکت سیسکو هم یک سیستم شمارنده داینامیک ابداع کرده که به کمک آن می تواند تعداد اشیای متصل را تخمین بزند. از آینده لذت ببرد.